Kippen die nu gelukkig zijn

Hier enkele enthousiaste reacties die adoptanten ons per mail stuurden.
Meer vind je op de pagina's:
    » reacties uit eerste halfjaar 2012
    » reacties uit 2011

We krijgen vaak een lach op ons gezicht van de kippies

juni 2017
Ingezonden door familie Muys

Trijntje en Tooske

Een tijdje geleden hebben we vier legkippen geadopteerd, en wat zijn ze leuk en gezellig! Ze scharrelen er de hele dag op los en ze lijken het naar hun zin te hebben bij ons. Ze zijn erg nieuwsgierig en helemaal niet bang (ook niet voor de katten/honden of geiten). We hebben ze een prachtig kippenhok gegeven, maar ze slapen het liefst bij de geiten in het hok. Ook een drinkbak moeten ze niet, een emmer drinkt veel lekkerder ... We krijgen vaak een lach op ons gezicht van de kippies, ze lijken zo te genieten.

 

Lonneke en Vita

mei 2017
Ingezonden door Irene en Judith Janssen

Trijntje en Tooske

Nadat onze kip Lonneke alleen was overgebleven, besloten we om haar een nieuw maatje te geven. Dit werd een kip van Red een Legkip die in de opvang in Lanaken verbleef. De kip die wij mee naar huis namen, was nog maar een week geleden bevrijd uit een kooi en haar veren waren er dan ook slecht aan toe. Eenmaal thuis vond de eerste kennismaking met Lonneke plaats met gaas tussen hen in, zodat ze elkaar niet meteen konden aanvliegen. Lonneke moest even duidelijk laten zien dat zij de baas zou blijven, al durfde Vita, want zo heet de nieuwe kip, toch nog een poging te doen om Lonneke even aan te vallen. Gelukkig was dit allemaal van korte duur; al heel snel werden ze dikke vriendinnetjes. Lonneke leert haar de nieuwe, vreemde hapjes te eten en Vita nam naar haar voorbeeld voor het eerst in haar leven een zandbad. Het is zelfs zo dat als Lonneke opeens een paar meter verder blijkt te staan, Vita meteen naar haar toe rent. We hadden nooit verwacht dat het zo goed zou gaan tussen de twee: zelfs Lonneke bloeit helemaal op van de nieuwe kip in haar ren. Het is geweldig om te zien hoe Vita iedere dag meer veren krijgt en zich nu al helemaal thuis voelt. Hopelijk kan zij nog lang genieten van haar nieuwe leven samen met Lonneke.

 

Koffietijd

april 2017
Ingezonden door Wilma van Unen

Trijntje en Tooske

Wat was het leuk om met dit gezelschap tweede paasdag bij Koffietijd aanwezig te zijn! Het was een gezellige boel in de opnamevilla! Voor wie het gemist heeft, kijk het hier dan terug.

Ik heb diezelfde dag een typische Diva meegenomen, ze zat niet in de studio, maar achter de schermen, apart vanwege haar temperamentvolle karakter. Ze is nogal dominant en aanwezig, goh waar ken ik dit van :-)

Sinds maandag woont ze bij ons en waar ze eerder te overheersend was, moet ze bij ons moeite doen om in de toom te passen en natuurlijk: "dat komt helemaal goed!". Wij hebben deze diva Loretta genoemd en onze haan Louis heeft het er maar weer druk mee.

Dat zij zo is, is met name te wijten aan hoe ze was. Ze was erg zwak en kaal, toen ze bij de opvang binnen kwam. Kippen zijn hard onder elkaar en ze werd behoorlijk gepest. Ik sluit een foto bij van hoe ze bij de lieve dames van Red een Legkip binnen kwam.

Foto links boven:
Toen ik haar maandag mee kreeg zag ze er al veel beter uit en ze is me toch lief!

Foto midden boven:
Diezelfde avond zat ze als een van de eerste kipjes in het hok, tezamen met onze oudste "Red een Legkip" Flodder.

Flodder is inmiddels 5 jaar oud. Flodder, die dus 5 jaar geleden op veel te jonge leeftijd, na een zwaar stressvol leven, naar de slacht zou zijn gegaan. Zonder de stichting had zij niet deze, inmiddels reeds, 5 mooie jaren bij ons kunnen leven en ze heeft een fantastisch mooi leven!

Gistervond zat ik, zoals zo vaak ❤, met onze nieuwste aanwinst op schoot, ze is nog altijd een beetje kaal en is nog aan het wennen, maar wat doet ze het goed!! Zo lief, maar tegelijkertijd breekt mijn hart als ik naar haar kijk... gebruikt als een product voor de consumptiemaatschappij, een rotleven in een veel te kleine ruimte! Gestresst, kapot, doodmoe en kaal geplukt kwam zij gelukkig in handen van www.redeenlegkip.nl
Gelukkig maar, want via hen kwam ze bij ons. En bij ons komt het ook met deze Diva helemaal goed!

Dank jullie wel: Sandra, Anoeska en al die andere lieverds van Stichting Red een Legkip!!!

Dank jullie wel voor het feit dat jullie je inzetten voor deze ten dode opgeschreven kipjes, die het tijdens hun veel te korte leventje echt (zoooooo) niet goed hadden. Dank jullie wel dat wij hen mogen adopteren en lief mogen hebben, want er is geen dankbaardere taak dan voor deze lieve dames te mogen zorgen. Dank jullie wel, voor al die lieve, gezellige dames, waar ik zo van hou!

En voor alle andere meelezers: heb je een plek en/of de mogelijkheden: adopteer een paar van deze lieve kipjes of doneer een bedrag en als dat liet kan, mag of wil, zeg het dan in ieder geval voort!

 

Wanne, Piete, Geerte en Saare

november 2016
Ingezonden door Henk en Annette

Trijntje en Tooske

Hier een berichtje over de vier dames die wij begin september opgehaald hebben bij Helene van de opvang in Dreischor. Ons zijdehoen heeft gelijk de eerste ochtend duidelijk gemaakt wie de baas is en daar is het bij gebleven. De dames hadden het direct heel erg naar de zin. Het was natuurlijk nog lekker weer en dus er werd genoten van de zand/zonnebaden. Bijzonder dat kippen die waarschijnlijk weinig/geen ervaring hebben met aardige mensen toch zo mensgericht zijn. Maar ook van onze honden (die natuurlijk wel al kippen gewend zijn) zijn ze absoluut niet bang, ze lopen er gewoon onderdoor als er een hond in de weg staat. Er wordt van ‘s ochtends vroeg tot dat het al donker wordt druk gescharreld. Waar ons zijdehoen niets van snapt, zij slaapt een beetje uit en gaat op tijd naar bed. Ze zijn dol op klussen. Bij alles wat er moet gebeuren in de kippenloop, zijn ze er, jawel, als de kippen bij. Heerlijk om een gegraven gat weer dicht te gooien en wat komen er lekkere hapjes vanonder tegels en planken die opgetild worden. Maaien hoeven we niet meer, dat regelen de dames hele dagen zelf. Het lelijke jonge ‘eendje’ heeft de grootste metamorfose doorgemaakt. Haar kale ruggetje en kopje zitten alweer helemaal in de veren. Nu haar vleugels en het enige zielige staartveertje nog en ze is weer een knappe kip. Jammer genoeg staat zij nog steeds onderaan in de pikorde maar er is genoeg ruimte om dat te ontlopen. De dames zijn blij met hun nieuwe leven en wij zijn blij met deze gezellige dames.

 

Trijntje en Tooske

augustus 2016
Ingezonden door Sandra Walter

Trijntje en Tooske

Donderdag hebben we de dames Trijntje en Tooske opgehaald bij Jaqueline in Twijzelerheide. We werden hartelijk ontvangen en konden vragen stellen. Voorzichtig met onze nieuwe vriendinnen naar huis gereden vanuit Friesland :-) Gisteren moest vooral Trijntje nog erg wennen en ze was wat schuw. Tooske is duidelijk de stoerdere van de twee. Maar dat angstige bij Trijntje zie je per uur verbeteren! Ze mogen de gehele tuin gebruiken en ontdekken constant een nieuw stukje. Net keek ik uit het keukenraam en ... wie zit daar op het haardhout naar binnen te kijken: Tooske!

 

Tek en Tuk

augustus 2015
Ingezonden door Nardy en Andres

Tek en Tuk

In december 2014 hebben we 2 kipjes geadopteerd. We hadden al 3 Sussex kipjes Tik,Tak en Tok. Dus de namen waren makkelijk Tek en Tuk. Ze zaten tijdelijk in de volière en na 5 daagjes mochten ze bij de andere kipjes. Lekker los in de tuin scharrelen.
Ze gingen in de avond steeds braaf in de volière in het hooi slapen, maar heel grappig na 28 dagen eerst Tek op stok in het kippenhok en een dag later Tukje, zo lief. Tek en Tuk zijn heel sociaal, ze zijn tam en nieuwsgierig!. Ook met onze teckeltjes gaat het heel goed enig vinden we het. En heel dankbaar, het zijn de beste leggers. De kipjes zijn hele gezellige huisdieren, net als honden zitten ze graag op schoot en drinken rustig mee uit een glas jus d'Orange of een nemen een hapje van een banaantje! Wij vinden het prachtig!!

 

Yvonne en Yvette, nu lid van de familie Tok

augustus 2015
Ingezonden door Ina Rus

Yvonne en Yvette, nu lid van de familie Tok

Zodra wij hoorden van Red een legkip hebben wij twee bruine kippen geadopteerd. Dat is nu ongeveer een jaar geleden. Wij noemden hen Vera en Vita, de namen betekenen samen "het goede leven" en dat hebben ze nu al een jaar bij ons.
In het voorjaar hebben wij ons schuurtje laten verbouwen tot kippenhok, omdat we meer ruimte nodig hadden voor de dieren. We wilden namelijk nog twee van deze hennen redden. En die twee zijn er gekomen, deze keer waren het witte leghennen, die we de namen Yvonne en Yvette hebben gegeven. Ook zij zijn inmiddels helemaal geaccepteerd door de kippenfamilie, die hier al woonde. Deze kippenfamilie heet de familie Tok en ze bestaat nu uit 14 leden, 13 hennen en één haantje.
Toen Yvonne en Yvette hier net aankwamen hadden ze allemaal bruine vlekken op hun lichaam en ze waren heel bleek. Dat laatste was vooral te zien aan hun kammen en lellen, die rood horen te zijn, maar ze waren bijna wit. Gelukkig zijn ze nu prachtig bijgekleurd, vooral Yvette's kam en lellen zijn vuurrood. En ze leggen bijna elke dag een groot spierwit ei voor ons.
Wij zijn erg blij dat we nu vier van deze slimme mooie dieren een goed leven kunnen geven. Als u benieuwd bent naar hun avonturen (en die van de andere leden van de familie Tok) kunt u die lezen op mijn blog de defamilietok.blogspot.nl.

 

Gezellig even tutten

juli 2015
Ingezonden door Marianne

Gezellig even tutten

Met de kipjes gaat het prima. Gister kregen we al drie eitjes kado van hen en vanochtend alweer een ei. Wat een feest. Ik heb ze uitvoerig bedankt. Ze zijn ook al op schoot geweest; gezellig even tutten. Vanavond hebben ze bijna een uur in de tuin gescharreld. Ze zijn zichtbaar gelukkig.

 

Kip Wieske

juni 2015
Ingezonden door Angelique

Drie kippen Ochten

Hierbij een up date van het bijzondere kipje Wieske, dat een poos terug opgevangen en verzorgt is door Anoeska en Sandra van Red een Legkip. Ze werd gevonden met een oude breuk van haar poot en moest dagelijks met haar pootje in een badje vanwege de ontstekingen op haar poot. Wonder boven wonder hoefde de poot niet geamputeerd te worden en na een lange tijd intensief verzorgen met medicatie gaf de dierenarts aan dat ze zo opgeknapt was, dat ze naar een nieuwe plek mocht. Wij, Paul, Angelique en Sam hadden het geluk om haar op te mogen halen en mee te nemen naar Soesterberg. Het was in het begin even wennen voor haar. Vanuit een rustige omgeving ineens in een tuin met 5 andere kipjes. Tevens hadden we besloten er tegelijkertijd een ander klein krielkipje uit de buurt erbij te plaatsen zodat niet alle aandacht naar haar uit zou gaan. Dat was een goede zet, want ze zijn vriendinnen geworden... na een pittige start en kennismaken met de andere kippen, ging het al snel iedere dag een stuk beter! Eerst was ze afwachtend en voorzichtig en natuurlijk was ze door haar poot ook kwetsbaar en minder snel. Ze zocht af en toe de rust en bescherming bij ons... maar opgegeven moment begon ze van zich af te pikken en werd haar poot steeds sterker waardoor ze sneller weg kon komen. We hebben een nachthok met ren, maar de kippen lopen de hele dag los in de tuin. 's Avonds gaan ze zelf op stok en sluiten we het hok om ze smorgens gauw weer los te laten. Inmiddels is Wieske een ontzettend lieve en sterke kip geworden. Zodra we ze voeren of ze iets lekkers krijgen is ze er als eerste bij! Het is een ontzettende knuffeldoos en geniet volop van de warme zon door lekker op haar zij te gaan liggen. 's Avonds is ze samen met haar vriendin de laatste die op stok gaat. Kortom het is super dat dit kipje het gered heeft en dat ze er op dit moment volop van geniet ! Onze kleine man van 4 jaar vind zijn nieuwe vriendinnetje helemaal leuk en noemt haar nu "juf Wieske" ...want wat bleek... inmiddels gaat hij naar school en zijn juf heet toevallig... Je raad het al... Wieske!!

Groetjes van ons en de kipjes Wieske, Trijntje, Truus... ook voormalig legkippen, en de 4 krielkipjes met ook ieder hun eigen verhaal...

 

Nieuwsgierige en ietwat brutale dames

mei 2015
Ingezonden door Diana van Veen

Drie kippen Ochten

Afgelopen weekend heb ik 3 kippen gehaald bij Anoeska in Ochten, als gezelschap voor mijn nog enige overgebleven kipje.
Na een paar uur apart gezeten te hebben, heb ik de dames kennis met elkaar laten maken. Mijn kipje vloog ze gelijk aan, maar was toch wat verbaasd en geschrokken dat ze terug vochten. Ze was daarna toch wel vrij angstig omdat het gelijk 3 tegen 1 was.
Als ik thuis ben lopen ze allemaal los in de tuin en dat gaat op zich nu prima, omdat ze flink de ruimte hebben om elkaar ook te kunnen ontwijken, maar als ik ga werken zet ik ze toch nog even apart, anders is het echt 3 tegen 1 en dat is teveel voor mijn oude kipje. Het heeft gewoon even tijd nodig. Maar ik zie al dat het nu al veel beter gaat dan in het begin. Het heeft gewoon wat tijd nodig.

Het zijn ontzettende lieve, tamme en vooral hele nieuwsgierige en ietwat brutale dames. Als ik maar iets wil doen in de tuin, zitten ze er gelijk met z'n drietjes bij. De eerste dagen waren ze wel behoorlijk luidruchtig, maar ze moesten natuurlijk ook nog aan alles wennen. Gelukkig zijn ze nu wat rustiger.

Mijn oude kipje slaapt altijd op een stok in de ren en de nieuwe dames slapen in de schuur (waarin ook het binnenhok en het legnest staat). Omdat ik ze nog even wilde laten wennen had ik bewust het binnenhok in de schuur open gehouden. De eerste nacht hadden ze elk al een eigen plekje opgezocht, 1 in een kattenmandje, 1 in het hondenhokje en de ander in het legnest. Het was de bedoeling dat ze op een gegeven moment alleen in het binnenhok zouden slapen en niet meer los in de schuur, maar ik vind het zo leuk dat ze zelf in het kattenmandje en het hondenhok kruipen, dat ik voorlopig maar de deur van het binnenhok gewoon open houd.

Ook hebben ze in 3 dagen tijd al 5 eieren gelegd, waarvan 3 in het hondenhok (!). Helaas mag ik ze de eerste 2 weken nog niet eten, maar als het zo blijft moet ik eieren gaan weggeven.
Ik heb nog geen namen voor ze, die moet ik nog bedenken, maar dat komt nog wel.
Op de eerste twee foto's zie je de drie dames met mijn andere kipje. Ik zag ze nu voor het eerst met z'n viertjes zo dicht bij elkaar. Nu weet ik zeker dat het helemaal goed komt met alle dames!

 

Onze kip Victoria

maart 2015
Ingezonden door Annemarie

Victoria

We hebben onze onlangs geadopteerde legkip Victoria genoemd, een mooie waardige en koninklijke naam die past bij het mooie leven wat ze nu gaat krijgen. Twee weken geleden hebben we haar opgehaald in Naarden. Er zaten een stuk of 8 kippen maar mijn vriend en ik hadden al snel, onafhankelijk van elkaar, voor Victoria gekozen. Geen idee waarom, misschien omdat ze zo gezellig tokkelde of vanwege haar wat lichtere kleur veren? Tijdens de rit naar huis heeft ze gezellig en nieuwsgierig rond gekeken. De eerste dag hebben we haar in de ren gedaan en onze andere kip (Kipje) liep los in de tuin. Zo konden ze goed aan elkaar wennen. Bijzonder om te zien hoe ze met elkaar kennis maakte! Het leek wel een soort dans waarbij ze beiden aan een kant van het gaas precies dezelfde bewegingen maakte en elkaar dan hoog even met de snavels aanraakte. De eerste nacht hebben we ze nog gescheiden gehouden. De volgende dag was het mooi weer. De kippen keken nauwelijks nog naar elkaar om dus besloten ze bij elkaar te doen. Ze deden even lelijk tegen elkaar, de veren vlogen in het rond en ze trapte elkaar met de poten tegen de borst maar daarna was het klaar. Het was duidelijk, Kipje is de baas en daar heeft Victoria zich bij neer gelegd. Ze heeft die dag heerlijk in de tuin gerommeld. Als ze per ongeluk in de zon liep liet ze zich op haar zij vallen en genoot ze met haar oogjes dicht van de warmte. Ook het gras vond ze heel bijzonder, ik denk dat ze nooit eerder gras heeft gezien.

Victoria is nu twee weken bij ons. Als ik naar buiten loop komt ze meteen aangerend, nieuwsgierig naar de lekkere hapjes die ik haar kom brengen. Ze is gek op rozijntjes! Ze gaat elke dag een kwartier eerder naar bed dan Kipje en ze staat ook een kwartier later op. Op stok gaan kent ze niet, ze gaan prins(es)heerlijk in het legnest liggen met haar kop onder haar vleugel. Nou ja, echt een vleugel kun je het haast niet noemen, haar verenpak is nog flink gehavend. Er komen al een paar nieuwe kleine pennen door en het lijkt wel of ze al wat dikker is geworden. Victoria is een leuke, nieuwsgierige en heel grappige kip! Het is echt leuk om te zien hoe ze van haar nieuwe leven geniet!

 

Irma, Jose, Leonoor en Isabel

maart 2015
Ingezonden door Kim en Niels

Irma, Jose, Leonoor en Isabel

Wij zijn zo blij met onze vier onlangs geadopteerde kipjes! Ze zijn zo lief en leuk om naar te kijken! We hebben ze Irma, Jose, Leonoor en Isabel genoemd.

Vandaag heeft één van de dames voor het eerst een eitje gelegd (zijn we ze dankbaar voor :-). Ze scharrelen lekker rond en bij mooi weer nemen ze lekker een zandbadje en liggen ze in de zon. Het geeft een supergoed gevoel ze te zien genieten, zeker wetende wat er anders met ze gebeurd zou zijn. Het is fantastisch dat jullie er zijn om deze diertjes te redden!

Verder worden ze al een stuk stoerder als in het begin, toen vonden ze ons maar een beetje eng...nu word ik uitgebreid begroet en wordt het eten bijna uit mijn handen gegrist. En Irma is het stoerst van de dames, zit ook het beste in haar verenpak, die mag ik voorzichtig al een beetje aaien. Trouwens ook ongelofelijk hoe snel hun veren weer aangroeien, vooral Leonoor, Jose en Isabel hadden erg kale borstjes en konten, daar zitten nu, na twee weken, al allemaal weer kleine veertjes op. Gelukkig maar.

Soms kom ik onze bijkeuken binnen, daar staan ze achter, en dan staan ze op het hok naar binnen te kijken.We zullen de dames lekker blijven verwennen. In de, hopelijk nabije, toekomst willen wij een nieuw huis kopen met meer grond, dan komen we zeker terug om meer kipjes te halen!

 

Eindelijk los

december 2014
Ingezonden door Marcel en Edith

Marcel em Edith

Via het programma 'de Hokjesman'. werd een bezoek gebracht aan de stichting: 'Red een Legkip” en werd door ene Sandra uitgelegd wat haar stichting doet. Al ruim 20 jaar hebben wij Groninger meeuwtjes als huisdier op ons erf lopen die gemiddeld 13 jaar oud worden en als er eentje dood is gegaan vervangen worden door nieuwe maar bij het horen van het verhaal van Sandra en het zien van de beelden van de kipjes die gered waren besloten we meteen een aantal kippen op te nemen.

Op een donkere avond reden we naar het aangegeven adres in Friesland waar twee aardige mensen ons opvingen en Jacqueline behendig de kipjes voor ons ving. In doodse stilte werden de kipjes, in de bench achter in onze bus, naar huis gebracht om daar door ons in het afgescheiden deel van het kippenhuis te worden gezet. De volgende morgen vroeg op om te kijken hoe het met ze was en tot onze verbazing lag er een eitje in het leghokje! Na enkele dagen acclimatiseren in hun eigen stukje en de ren, hebben we onze haan Harm bij hen gezet.

Harm is niet zo groot en een correcte man die goed voor zijn vrouwen zorgt maar hij leek wat overdonderd door zoveel vrouw in een keer. De dag daarna hebben we de andere hennen toegevoegd. Harm en zijn vrouwen zijn gewend altijd los te lopen dus werden ze wat ongeduldig dat ze er nog niet uit mochten en dat leken ze af te reageren op de nieuwe hennetjes, dus hebben we vandaag allemaal los gelaten. Onze kippen renden meteen weg plus Winni…(afkorting voor winitoe omdat ze twee veren recht op haar achterlijfje heeft en erg kordaat is) . Omdat ze meteen afsloeg richting de moestuin, die aan de andere kant van de boerderij ligt ben ik haar voorzichtig gevolgd. Ze is helemaal om het hele erf heen gelopen om zich daarna weer bij haar zuster te voegen.

Het kaalste kipje dat we Saartje noemen omdat haar kammetje als een dienstmeidenmutsje over haar snaveltje ligt, komt steeds naast me op de grond zitten naast me op de grond zitten om, denk ik, bescherming te zoeken tegen de hennen die haar op willen pikken. Vandaag is het prachtig, zonnig en windstil weer en alle kippen scharrelen. Onze nieuwkomers zijn erg actief, ondernemend en nieuwsgierig en blijven, met ruime afstand, toch een beetje bij elkaar. Ze zijn nog wat kaal maar ogen erg tevreden. Ze scharrelende dat het een lieve lust is en twee van hen zitten al op de stok, daarbij hebben we al 5 eitjes gekregen! Naar ons gevoel hebben we het moeilijkste deel gehad en we hopen dat ze langzamerhand zullen invoegen in de andere groep en nog jarenlang een fijn leven bij ons zullen hebben.

 

Tan en Dori

november 2014
Ingezonden door Gwen

Het echte leven

Hierbij een foto van Tan en Dori Lachebekje met lachende ogen vrij in de tuin. Tan en Dori vermaken zich prima en ook kip en de konijnen Ben en Jerry worden prima geaccepteerd! Elke dag leggen ze heerlijke eieren waar we heerlijk van ontbijten en zelfs kunnen delen met de buren! Door mijn enthousiaste verhalen gaan overige kippen vriendinnen voortaan ook via jullie kipjes redden.Enige nadeel dat ze hebben is dat ze steeds de netjes bijeen geharkte composthoop steeds weer egaliseren.

 

Het echte leven

oktober 2014
Ingezonden door Ina Rus

Het echte leven

Dit is het verhaal van 2 kippen, die hun leven begonnen als legkip. Hun enige taak was: zoveel mogelijk eieren leggen in zo kort mogelijke tijd. Voor hun welzijn werd niets gedaan, het ging echt alleen om de eieren.
Toen de kippen anderhalf jaar oud waren hadden ze hun beste legtijd gehad. En toen mochten ze gaan uitrusten...
Ja, dat zou een mooi einde van dit droevige verhaal zijn, maar zo ging het niet. Ze zouden ruw in kratten gepropt worden om naar België te worden vervoerd om daar geslacht te worden en zo gruwelijk te eindigen als soepkippen.

De 2 kippen, waar dit verhaal over gaat, hadden geluk. Zij werden vrijgekocht door mensen van "Red een legkip". Ze mochten mee naar de opvang in Soest, waar ze voor het eerst in hun leven vriendelijk werden behandeld. Omdat er nog veel stress heerste onder de kippen werd er nog erg gepikt, bij een van de hennen werd zelfs het halve kammetje van haar kopje getrokken. Zij en een ander timide kipje werden uit de groep gehaald, hun wonden werden verzorgd en ze werden apart gezet in een ren met nog wat verlegen dieren.

Na een paar dagen werden ze opgehaald door de mensen, die verder voor hen zouden gaan zorgen. Na een autorit werden ze een grote tuin in gedragen en daar werden ze in een hok met een ren gezet. In het hok lagen houtsnippers en in de ren lag zand, heerlijk voor de kippenvoeten. Goed voer en fris water stonden klaar. Ze kregen ook een naam: Vera en Vita, zodat ze samen "Het echte leven" vormden. En dat echte leven gingen ze meteen ondervinden. De volgende dag kregen ze een grotere ren, zo konden ze kennis maken met de kippen, die al in deze tuin woonden.
Na een week goede voeding, rust en liefde begonnen de nieuwe pennen al duidelijk door de huid van de kale plekken te komen. De ren werd open gezet en al snel scharrelden Vera en Vita tussen de andere kipjes. En na 3 weken waren de pennen veertjes aan het worden en legden Vera en Vita bijna elke dag een prachtig groot ei voor ons.

Wij genieten erg van deze 2 mooie, lieve kippen en we hopen dat ze nog lang en gelukkig mogen wonen in onze tuin. Wie meer wil lezen over onze kippen en hun belevenissen, waarbij ook Vera en Vita een rol gaan spelen, kan inloggen op mijn blog: defamilietok.blogspot.nl

 

Kippen met karakters

oktober 2014
Ingezonden door Durk en Agnes

Kippen met karakters

Haan Marinus Napoleon en kip Lola weten al sinds hun geboorte dat onder het gras smakelijke beestjes te vinden zijn. In tegenstelling tot onze nieuwkomers Cor, Mies en Billy Dude, zij hebben het grootste deel van hun leven in een fabriek doorgebracht. Zovéél mogelijk eieren leggen, dat was alles wat van hun werd verlangd. Wij vonden het dan ook een tragisch feit dat Cor en Mies, die uit de verrijkte legbatterij komen, nog nooit hun eigen ei hadden gezien. Het ei valt direct na de leg op de lopende band en vervolgt haar weg in de fabriek. Billy Dude komt uit een scharrelschuur en ook zij weet pas sinds enkele maanden hoe het is om een buitenkip te zijn.

Cor, Mies en Billy Dude verbleven enkele maanden bij Jacqueline’s opvang in Twijzelerheide. Haar goede zorgen waren zichtbaar; de dieren zagen er inmiddels gezond uit. Als beginnende kippeneigenaren zijn wij verbaasd over de diverse persoonlijkheden in de groep, iedere kip heeft een typerend karakter. Na zonsopkomst komt Billy Dude als laatste met slaperige ogen uit het hok schuifelen, terwijl gehaaide Cor al lang naar buiten is gerend alsof ze wordt achterna gezeten door een vraatzuchtige bunzing. Mies is de meest bescheiden dame en nog iets nerveus, maakt snel plaats voor haar zusters en ligt ’s nachts liever naast de gemoedelijke Billy Dude in het hooi dan dat ze bij de rest op stok gaat. Lola gedraagt zich als de ‘first lady’, komt graag bij ons op schoot en staat duidelijk boven de andere dames. Marinus Napoleon heeft een complete harem en is natuurlijk een gelukkig man.

Het blijft fantastisch om het hok te openen om op zoek te gaan naar zo’n heerlijk eitje. De dagen worden korter, zo hebben we de ene dag wel een ei, de andere dag niet. Zo hoort het ook te zijn. Deze kippen mogen genieten!

 

Hallo ik ben Spicchio en dit is mijn verhaal

juli 2014
Ingezonden door Mariette

Spicchio

Ik kom van een biologische legboerderij en mis een teentje. Vandaar mijn naam (Spicchio = teentje in het Italiaans). Na een weekje opvang in Ochten, mochten wij naar een nieuw huis. Wij zijn: mijn twee zusters (Ina en Keesha) en ik.

Ik had een flinke reis voor de boeg, maar gelukkig zat ik comfortabel in een kattenmandje. In Zeeland aangekomen wachtte mij een grote verassing: er bleek nog een kip te wonen! Zij heet Frederieka.

Dus nu waren we met z’n viertjes. In het begin was er een apart stuk ren voor ons gereserveerd, want we moesten natuurlijk wennen aan Frederieka. En zij aan ons. Wat was ik bang in het begin, maar al spoedig kreeg ik in de gaten dat er regelmatig maaltijden werden geserveerd en er volop water was. Dat water gooide ik soms om en dan begon Frederieka te kakelen, zodat het vrouwtje gauw kwam zien wat er aan de hand was.
Na een paar dagen mochten we bij elkaar. Frederieka deed eerst nogal egoïstisch, want mijn zusters en ik mocht niet bij het eten komen. Ik scharrelde rond totdat zij haar krop vol had en dan was het mijn beurt.

Soms werd er iets onbekends in mijn etensbakje gedaan. Stukjes appel, aardappel, brood en rijst verschenen op het menu. Sla bleek wel een lekkere smaak, maar hoe krijg je dat naar binnen?
Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ik ben helemaal gewend. Was ik eerst nog wat verlegen, nu kom ik luid tokkend aanvliegen als er een lekker hapje komt. En dat eten we dan gezamenlijk op!

Als ik later groot ben, wil ik fotomodel worden. Hier kun je zien dat ik al poses aan het oefenen ben.

Volgende keer vertel ik meer.
Liefs van Spicchio.

 

Onze 12 adoptiekipjes

juli 2014
Ingezonden door Ingrid Commandeur

12 kipjes

Even een klein verslagje over onze nieuwe kipjes. Enkele weken geleden hebben we met de hele familie besloten 12 kippen te adopteren. Iedereen leverde een financiele bijdrage om de kippen te adopteren. Ook de jeugd leverden een bijdrage van hun verdiende geld.

Met z'n allen een hok in gereedheid gebracht en daarna richting Friesland om ze op te halen bij Jacqueline. De kipjes die met ons mee gingen waren nog niet zo heel erg lang bij Jacqueline in de Opvang. Dit was wel te zien aan hun verenkleed en de 'vermoeide' uitdrukking van hun oogjes.

Eenmaal in Wieringerwerf aangekomen, moesten de dames even 2 dagen in hun nieuwe onderkomen blijven. Na de korte gewenning ging de deur open en mochten ze het erf gaan verkennen. In het begin bleven ze steeds dichtbij hun hok, maar nu gaan de dames volop op onderzoek uit. De kennismaking met de andere kippen en hanen is prima verlopen.

Wij genieten volop van ze en vinden het heerlijk om naar ze te kijken. Ze gaan er al beter uit zien, maar voordat hun verenkleed weer helemaal mooi is... zal nog even duren. Ook hun oogjes staan al veel beter. Regelmatig worden er eitjes gelegd.

Het geeft ons een enorm goed gevoel dat wij deze kipjes hebben kunnen adopteren !! Met vriendelijke groet namens de hele familie.

 

Superkipjes

juli 2014
Ingezonden door Nel

Willemien en Juliana

Lieve mensen, hier even een update van Willemien en Juliana. Ze zijn zooo gezellig... de andere kippen zijn er nog gezelliger van geworden en de haan lijkt er heel trots op. Met de twee zwarte kippen(wyandotte en kruising) die we al hadden is het een prachtig span, eh toom. Met dank aan de spirelli (gouden tip!), ze zijn er dol op, en heel handmak van geworden. Eten goed, zijn superfit en steeds mooier geworden.

 

Kippetjes uit Soest

mei 2014
Ingezonden door Annet

Jet en Zus

Op 16 april jl. heb ik in Soest 2 kippetjes opgehaald.

Op foto 1 en 2 is te zien hoe beroerd ze er uit zagen.

2 Weken later, op 3 mei bleek een van de twee een verstopte krop te hebben. Het groenstrook achter mijn tuin was voor het eerst sinds maanden weer eens gemaaid en waarschijnlijk hebben kinderen grote plukken gras bij de kippen gegooid. Die lusten dat natuurlijk wel, maar met het gevolg dat er dus één van de kippetjes een verstopte krop had. Eerst heb ik zelf geprobeerd de verstopping weg te krijgen met wrijven en de kip op z'n kop te houden, maar dat lukte allemaal niet. En omdat het kippetje nog maar 2 weken bij mij was en nog niet echt herteld was van haar miserabele leven en geen enkele reserve op haar magere lijfje had, wist ik dat er snel moest worden ingegrepen. En dus vond ik op zaterdagavond een dierenarts die bereid was het kippetje te opereren. Ruim een uur zijn ze bezig geweest! Onder plaatselijke verdoving is de krop opengemaakt en alle troep er uit gehaald. En toen werd het pas echt spannend omdat er een grote kans was op infectie. Daarbij was het maar de vraag of het toch al zwakke kippetje deze ingreep zou overleven...

Het kippetjes heb ik binnen gehouden in een doos met zaagsel en stro en ieder 4 uur heb ik haar via een pipetje een papje van legkorrels en legmeel gegeven. En water. En antibiotica. En pijnstillers. En ze liet alles toe en was zo zwak.
En als een wonder ging ze na 3 dagen weer wat geluidjes maken en na 4 dagen stond ze in de doos. Toen heb ik haar naar een veel groter 'ziekenverblijf' in de schuur overgebracht (en overdag in de zon in tuin gezet met de hoop dat die extra warmte haar goed zou doen).
En na 10 dagen kon ze weer bij de andere kippen. En nu is ze een flinke kip geworden, met ook weer en prachtig verenkleed!
En ik ben zo blij dat dit kippetje niet alleen een tweede maar ook een derde kans heeft gekregen!
Met speciale dank aan dierenarts Nicolle Mollink van DAP De Uitweg in Rotterdam!

Op de laatste 2 foto's is te zien hoe mooi de kippetjes er nu uitzien. En het lijkt wel of ze er zelf ook trots op zijn!

Overigens gebruik ik de voor- en na foto's van deze kippetjes om iedereen in mijn omgeving en op het werk te informeren over de erbarmelijke omstandigheden waarin deze kippetjes gehouden worden en probeer ik iedereen te overtuigen van het feit dat ze toch vooral moeten op letten dat ze alleen eieren met eiercode 0 (nul) kopen. En echt: het werkt!

 

Jet en Zus

mei 2014
Ingezonden door Debbie

Jet en Zus

Sinds een aantal weken zijn Jet en Zus bij ons komen wonen en het is wonderbaarlijk om te zien hoe zij in een paar weken tijd zijn veranderd van twee 'zielige hoopjes' tot twee 'echte' kippen. In het begin zaten ze vooral binnen, lekker warm in het stro. Later ontdekten ze dat het buiten toch ook wel erg leuk is en nu scharrelen ze er vrolijk op los. Af en toe zitten ze op stok, maar liever liggen ze 's nachts toch lekker in het stro; geef ze maar eens ongelijk! Ik ben ontzettend blij met de dames, geniet iedere dag van ze en ik durf echt te zeggen dat ze het naar hun zin hebben. Ik hoop dat ze nog een mooi en lang leven mogen hebben!

 

Dora en Aagje helemaal ingeburgerd

mei 2014

Dora en Aagje

Nadat we vorig jaar zomer afscheid moesten nemen van 1 van onze 3 kippen vanwege ernstig nierfalen hebben we begin november 2 dames van Red een Legkip geadopteerd.

Het was in het begin even wennen aan de nieuwe pikorde maar ondertussen zijn de dames Dora en Aagje helemaal ingeburgerd. Aangezien de oude grasmat veel had geleden hebben we nu een stukje nieuw gelegd met een afgescheiden stuk voor de kippen en de rest voor onze cavia’s. Het stuk voor de kippen zal de zomer wel niet ongeschonden overleven maar voorlopig kunnen ze weer genieten.

De afvalstukjes van de nieuwe graszoden werden direct met nieuwsgierig enthousiasme bekeken toen we het nieuwe gras gingen leggen. Superleuk om te zien hoe fijn de dames zich thuis voelen in ons gezinnetje.

Groetjes en pootjes van Sandra, Channah, Aagje, Dora, Clara en Jacky

 

Joppe, Klompje en Daantje in de Telegraaf

april 2014

Joppe

 

In de wei

april 2014
Ingezonden door Christian

Vier donders

Het gaat erg goed met de 4 donders. Ze scharrelden meteen rond, alsof ze nooit iets anders hebben gedaan. De eerste nacht zaten de twee lichte hennen en haan meteen op stok. De donkere hen bleef nog even scharrelen, maar ging uiteindelijk ook in het leghokje zitten.

De volgende dag, gisteren, vonden we twee eieren! Overdag weer gewoon gescharreld en 's voordat het luik automatisch dicht ging, allemaal mooi op stok. Ze doen het dus super.

Vanochtend met prachtig hanengekraai de dag begonnen en weer een ei! Kortom, ze zijn in ieder geval niet van stress van de leg of zo.

Pepijn is niet bij de ren weg te slaan. Het liefst wil hij in de ren of dat de kippen eruit komen, maar daar wachten we nog even mee.

De kippen zijn volgens mij blij en wij ook...

En dan mogen ze nu ook de wei in. De geredde haan die bij jullie een tijdje in de opvang heeft gezeten is echt prachtig!!!

 

Hooch en zijn kipjes

februari 2014
Ingezonden door Patricia

Hooch en zijn kipjes

Die grote rooie dog bij de kipjes is Hooch mijn hond. Hij is van pup af aan opgegroeid tussen de kippen en zal ze dus nooit een veertje kwaad doen. Maar wat er vanmorgen gebeurde is toch al te kras! Twee van de kipjes die ik vorige week in Naarden heb opgehaald vonden hem vanaf het begin al erg interessant en hebben de neiging om met hem mee te lopen door de tuin. Maar nu gaat het dus echt zwaan kleef aan de tuin door en zelfs de keuken in! Hij neemt ze gewoon mee naar binnen! en de meiden vinden het helemaal geweldig.

 

Grietje

januari 2014
Ingezonden door Jacqueline

Hier is Grietje: een kip als geen ander! Wij hebben Grietje sinds december 2011 van "Red een Legkip". Ze was eigenlijk samen met Sophie, maar die is helaas afgelopen zomer overleden. Allemaal wij waren we zeer verdrietig, ook de andere kipjes.

Door het verlies van Sophie werd Grietje erg ziek, maar gelukkig hebben we een super dierenarts en met z'n 3-tjes (Grietje, de dierenarts en wij) kwam ze er gelukkig bovenop.
Een kuurtje met Olvarit :-) en verplicht eten.
Dagen met haar in mijn armen gezeten.

Grietje is ondeugend, nieuwsgierig, soms echt stout, maar bovenal een echte knuffel.
Wachten totdat ik thuis kom en dan op 1 pootje om het hoekje kijken: " JA! Daar is ze!!" Geen gekukkel of getok, maar een lange mmmm. Een zalige "vriendin"!


Babs en Babette

december 2013
Ingezonden door Monique en Roland

Het gaat goed met onze dames Babs en Babette. Het is nog steeds elke dag genieten van die twee gezellige tantes. Babs is nog steeds iets baziger maar Babette is echt super slim. Zij ziet echt alles en is er dan met recht als de kippen bij. Babs krijgt vaak de kans niet om een worm te pakken als de tuin wordt omgespit. (Ze weten het al als ik met de schuursleutel kom. De dames gaan dan al vast bij de deur staan want daar komt de spa vandaan.)
En dat gezellige geklets van ze, dat gaat heel de dag door.

Wat ook heel leuk en volgens mij best apart is dat Babette elke avond naar "bed" gebracht wil worden. Babs gaat het hok gewoon in en dan komt Babette naar onze schuifpui en blijft daar dan staan tot we meelopen naar het hok. Nou, ga maar naar bed ... zijn dan de magische woorden. Dan is het goed en gaat ze haar hok in. Dit doet ze elke avond. En ben ik een keer nog niet thuis, dan blijft ze beneden in haar hok wachten. Zodra ze mij dan hoort komt ze naar me toe en ...ja hoor, na de magische woorden gaat madam. Hoe schattig is dit. Soms lastig als we weg zijn. Maar dan is er altijd wel iemand die dit even wil doen.


De juffertjes

september 2013
Ingezonden door Miek

De juffertjes

 

Mathilda

Mathilda


10 juli 2013
door Tine, met dank aan Peter voor de foto

Onze drie nieuwe dames Maggy, Mies en Mathilda vinden het hier fantastisch! Ze zijn erg nieuwsgierig en nergens bang voor. Inmiddels lusten ze ook (bijna) alles, dat was in het begin anders.

Ze hebben echt moeten leren dat er lekkere hapjes bestaan. Kwam je met wat lekkers, stonden ze je aan te kijken met zo'n blik van "wat is dat nou weer voor raars". Maar het zijn snelle leerlingen, toen we ze net hadden zag je ze duidelijk het gedrag van onze andere kippen nadoen, zo van, "als zij het eten dan zal het wel goed zijn". Dat ging heel voorzichtig.

Wat ze echt over de streep trok was het "lok" geluid en gedrag van onze hanen. En ze waren niet eens hanen gewend!
Vooral Mike is erg sociaal, die roept de kipjes, pikt iets uit het bakje en legt dat voor ze neer, zo schattig om te zien.
En brutaal! Nu zijn ze zelfs zover dat ze het brood of de sla uit de bekkies van de ganzen weg kapen.

Mathilda zit inmiddels goed in de veren. Mies en Maggy verdienen wat dat betreft nog geen schoonheidsprijs, maar ze maken dat helemaal goed door hun lieve karakter.
Ze genieten nu trouwens net zo van het mooie weer als wij dat doen. Als we nog maar amper buiten zitten komen ze enthousiast aanhollen, hoi, kunnen we op schoot!
Of zouden het toch de lekkere hapjes zijn?


1 jaar vrij!

31 maart 2013
Ingezonden door Suzanne


Nieuw maatje voor Thea

16 maart 2013
Ingezonden door Christel en Jack

Thea Wij vonden, tot ons groot verdriet, in de vroege ochtenduren een van onze meiden (Tess) dood in het nachthok. Thea was er helemaal mee aan. Ze bleef bij haar zitten en maakte een hoog geluid wat bij ons door merg en been ging. Hierna was Thea twee weken alleen. Aanvankelijk kwam ze haar hok niet uit en maakte een sombere indruk. Even later herstelde ze wel weer maar ze werd toch niet meer helemaal de oude Thea. Ondertussen had ik contact opgenomen met Anoeska en Sandra om de dood van Tess door te geven en te vragen wat we nu moesten doen. We hebben dan ook besloten om een nieuwe kip erbij te nemen.

Op 9 maart was het zover, we gingen onze nieuwe kip ophalen in Ochten. Op de terugreis was onze kleine kip lekker aan het babbelen waardoor we haar de naam Bep hebben gegeven. Nu is het nog Beppie maar wanneer ze helemaal op haar gewicht is zal de naam Bep haar niet misstaan.

Bep Bep heeft het erg koud en schuilt veel in het nachthok. We hebben een warmtekussen voor haar gekocht en die in het nachthok gelegd. Die is een klein beetje warm zodat ze tegen de ergste kou wat bescherming heeft. Ze eet heel goed en het is echt een hele leuke kip. Ze is nieuwsgierig en nu al behoorlijk tam. Jammer dat Thea het daar nog niet mee eens is. We hopen natuurlijk dat ze maatjes zullen worden.

Inmiddels zijn we een paar dagen verder en is onze nieuwe kip Bep goed aan het wennen. Ze is werkelijk fantastisch!! Zo tam en blij, daar worden wij echt vrolijk van. Thea ontdooit heel langzaam. Ze vindt het nog steeds niet echt leuk dat Bep erbij is gekomen maar reageert niet meer zo heel fel. Ze lopen wel allebei buiten maar niet echt bij elkaar. Ach ja, ik begrijp het ook. Voor Thea is zij een indringer en nu moet ze ook nog alles met haar delen. Maar de tijd heelt alle wonden en we weten nu wel zeker dat ze aan elkaar zullen wennen.


Achter de snoepwinkel aan

5 november 2012
Ingezonden door Sietske

Op 4 oktober,dierendag, haalden wij onze 5 kipjes op uit Twijzelerheide. We hebben ze nu een maand en ze zijn zooooooooo leuk..........! Na een paar dagen in hun overdekte ren te hebben gezeten, mochten ze bij de ganzen in de wei, wat een feest! De ganzen vinden het wel best,maar laten soms hun rechten gelden en dan moeten ze hard rennen! Maar dat is een goede training voor de beenspiertjes!

Ze zitten nu bijna allemaal goed in de veren op eentje na, die blijft daarin wat achter, ze heeft nog een kale rug met wat armetierige stekeltjes. Ik hoop dat dat voor de winter nog wat bijtrekt. Ze krijgen langzamerhand ook door dat en waar ze kunnen schuilen voor de regen. In het begin moest ik ze wel eens even opsluiten omdat ze hun, toen nog kale, ruggetjes kletsnat lieten regenen, leek me niet zo'n goed idee.

We houden ze uit elkaar door hun verschillende kammetjes, 2 hebben een kammetje naar rechts, 2 naar links en eentje heeft hem in het midden...

Ze zijn totaal niet bang en dat maakt ze ook zo leuk. Als ik bezig ben in de wei of het hok, moet ik echt uitkijken dat ik niet op teentjes trap of over ze struikel en ze lopen me vaak als een hondje achterna. Ik ben natuurlijk ook een lopende snoepwinkel...

En 's avonds liggen ze voldaan met z'n 5en bij elkaar in hun eigen kleine nachthokje op een dikke laag stro. De stok heb ik er maar uitgehaald, ik zou ze er misschien wel op kunnen zetten maar zo lijkt het me ook geen probleem. Alle andere kippen die we in ons andere hok hielden en houden hebben de keus uit een plank en een stok, maar ze kiezen bijna altijd voor de plank...

We genieten heel erg van onze kipjes en de volgende kippen komen ook weer van red een legkip!


Tevreden 'gemummeltokkel'

1 oktober 2012
Ingezonden door Colette

Hier even een berichtje van de 3 dames die vorige week verhuisd zijn vanuit Twijzelerheide. De eerste dag was er één van vele indrukken en jammer genoeg erg slecht weer. De dames waren zo druk met vliegjes en spinnen vangen dat ze volgens mij vergaten dat ze in de striemende regen stonden! Twee van de drie waren behoorlijk nat geregend en uiteindelijk zijn ze onder lichte dwang toch maar naar binnen gegaan om even bij te slapen.

De tweede dag begrepen de dames ook dat zij de boel om konden ploegen in de ren en dat er dan steeds meer spannende en lekkere dingen bovenkwamen. 's Avonds duurde het even voordat ze naar binnen kwamen maar inmiddels hebben ze dat prima door en hoor ik tevreden gemummeltokkel uit het stro als ik ze welterusten kom zeggen en het luikje dicht kom doen. Ook heb ik wat aanpassingen gedaan in zowel binnenhok als buitenren om het de dames wat meer naar het zin te maken. Eén van hen zit zelfs al redelijk hoog op een boomtak in de buitenren (volgens mij vindt ze het zelf ook wel stoer als ik zie hoe trots ze rond zit te kijken).

Het is een erg leuk stel dat direct vanaf dag 1 erg nieuwsgierig was en direct naar je toe komt lopen of gedrieën met de snavels voor het hek staan als ze denken de achterdeur of stemmen te horen!

Ze zijn totaal niet bang (kennen niets, dus ook geen gevaar) en vinden de antieke hond ook superinteressant.
Zij vindt op haar beurt het trio maar raar en vindt het knap onnodig dat er oud brood etc. in de ren verdwijnt in plaats van dit alles in haar maag... Aan de andere kant staat of ligt zij regelmatig de dames te bewaken, hetgeen erg grappig is om te zien!

Wat ik vooral leuk vind (waarvoor dank Jacqueline uit Twijzelerheide) is de samenstelling van het trio. Eén heeft een keurige rechtopstaande kam en zat het best in haar veren, een ander heeft een halfstaande kam en de derde heeft een platliggende/hangende kam. De laatste twee gaan nu al zichtbaar beter in de veren zitten.

Mochten jullie je afvragen waarom ik over 'de dames' praat en geen namen gebruik... , die hebben ze nog niet! Meestal groeit zoiets gaandeweg.
Betrap me er al op dat de hen met de platliggende kam gekscherend 'Mien' genoemd wordt, ontstaan uit de vraag "Mien, heb je je kam ook gezien",omdat ze soms minder ziet vanwege de platte kam.


Truus en Mien

1 oktober 2012
Ingezonden door Ad en Sabine

Afgelopen dinsdag hebben wij Mien en Truus opgehaald in Gassel. Toen wij daar aankwamen werden we welkom geheten door Lars. Samen bekeken we alle lieverds!
Het was zo moeilijk om een keuze te maken. Maar toen Marieke vertelde dat er 1 van de kippen erg werd gepikt en beter af was om met zijn tweeën te zijn dan in een grote groep, werd deze dame dus onze nieuwe aanwinst. Ze kreeg de naam Truus.
Nu moesten we nog een maatje voor Truus uitkiezen en dat werd Mien, zij was ook een wat kleinere kip die door de groep minder werd geaccepteerd.

Thuis aangekomen werden ze meteen begroet door de katten, die erg nieuwsgierig waren naar Truus en Mien. De dames vonden die wollige wezentjes met lange staarten ook bar interessant!

In het nachthok begonnen ze meteen een lekker plekje uit te zoeken om te pitten. De volgende dag hoorde ik 's ochtends de dames al kleine vrolijke geluidjes produceren. Ze waren via het zijraam hun huisje uitgekomen en liepen heerlijk in de tuin rond te scharrelen. De katten liepen er al tussen door alsof ze niks anders gewend waren, en Truus en Mien vonden alles prima.
Toen ik even naar buiten kwam kwamen Truus en Mien meteen naar mij toe om mij te begroeten.
Zo ontzettend tam, dat had ik nooit verwacht.

Daarna ben ik even een nep-ei gaan kopen, zodat Truus en Mien ook beter wisten waar ze hun eitje bijvoorbeeld konden neerleggen. Maar toen ik thuis kwam lagen er tot mijn grote verbazing al twee hele mooie grote eieren in het hok! Later hebben ze ons weer getrakteerd op twee heerlijke eitjes, waarvan 1 van de dames hem per ongeluk in de kattenbak had gelegd.
Tja, ik snap dat het ook erg verwarrend is, want kattengrit lijkt net op schelpenzand.

Kortom, het is erg genieten met de dames hier!


Maxima en Mathilde

14 september 2012
Ingezonden door Elfi

Drie weken geleden haalden we onze 2 kippen op, Maxima en Mathilde.
We gaven ze prinsessennamen en hopen dan ook dat ze na hun ellendige start nog een prinsheerlijk leventje bij ons mogen hebben.

In vergelijking met onze 'gepensioneerde kippen' zijn ze kaal en mager. Hun kam was flets van kleur en hing helemaal in hun oogjes. Er werd ons verteld dat de kam te snel gegroeid was door krachtvoer en dat die niet meer rechtop zou komen. Ondertussen ziet hun kam er wel al wat roder uit.

Ze stellen het prima; ze hebben steeds honger en leggen (bijna) alle dagen een flink ei. Ze scharrelen de hele dag door, tot het donker wordt en nemen uitgebreid zandbadjes.

Bij Mathilde zijn de tenen van haar poot misvormd, waarschijnlijk door steeds op tralies te zitten. Eén nagel groeit daardoor naar boven en kan niet meescharrelen. We hebben haar een pedicure gegeven en haar lange nagels geknipt en nu lukt het scharrelen veel beter.

Als ze me in de tuin zien aankomen, spurten ze op me af want ze zijn gek op keukenafval.


Verwende stadskippen

6 september 2012
Ingezonden door Alda


Gisteren hebben we de twee kippen opgehaald, en thuis in de ren gezet. Ze begonnen direct te eten. Wij geven onze kippen Alfamix, voer voor verwende stadskippen, dus dat ging er wel in!

Ze hebben ook kennis gemaakt met de andere kippen.

Vanmiddag werd het eerste eitje al gelegd, en hebben ze een lekker zandbadje genomen.


update 10 september 2012
De legkippen lopen nu ook los in de tuin, tussen de andere kippen. Het heeft wel wat strubbelingen gegeven, maar nu na een paar dagen is het al weer rustig, ze zijn de krielen wel de baas.
Eentje durft ook uit de hand te eten. Het komt wel goed met dit stel!


Twee blonde dames

27 augustus 2012
Ingezonden door familie Teune

Afgelopen zondagmiddag hebben we uit de opvang in Twijzelerheid twee kippetjes gehaald.
In het buitenhok had ik een hek geplaatst met daarachter een beschutte plek van een krat met hooi, zodat ze rustig konden wennen aan onze Australorp haan en hen. Toen ik een paar uur later bij het hok kwam, zaten de nieuwe dames vrolijk bij de andere twee op stok! Even over het hek gefladderd!
Vanmiddag kwam ik thuis, mijn vrouw had onze zwarte Australorp kippetjes alweer buiten laten lopen zoals gewoonlijk. De twee blonde dames zaten echter wat achter het gaas heen en weer te drentelen, scherp in de gaten gehouden door meneer haan. Dat kan natuurlijk niet, dus de deur open, en na onwennig over de drempel te zijn gestapt durfden ze het aan.

Met name de composthoop is altijd een succes, vooral als deze even een stukje is omgewoeld.


Feestje?

26 augustus 2012
Ingezonden door Rob en Kristine

Hier zie je onze kippen met de opgehangen feestslingers. Niet dat we hun verjaardag aan het vieren waren, maar om ze te beschermen tegen roofvogels! Zelf bedacht nadat eergisteren een buizerd dreigde aan te vallen, maar ik op dat moment gelukkig buiten was!
Hoewel het stukje grond eigenlijk beschut is door veel bomen, hebben we in de open ruimte deze slingers opgehangen en op diverse palen van die gekleurde windmolentjes gezet. De ezels vonden dat ook heel interessant! Ik denk dat ze zo wel goed beschermd zijn! Misschien een tip voor andere kippen houders.

Verder gaat het heel goed met ze en wij genieten dagelijks van ze. Het liefst zouden we er nog 100 adopteren, maar voorlopig houden we het even hierbij!


Dieet

24 augustus 2012
Ingezonden door Pascale

Mijn kipjes maken het goed en zien er heel gelukkig uit. Telkens als ik buiten kom komen ze naar de draad gelopen want dan denken ze dat ze nog iets te eten krijgen.
Ze krijgen dagelijks wat sla of andere groenten of brood, pasta, daar zijn ze helemaal gek van. Binnenkort moeten ze nog op dieet :-)


Schuchter

26 juli 2012
Ingezonden door Kristof

Ze zijn nog een beetje schuchter, maar lijken het zeker naar hun zin te hebben.


Stoer

22 juli 2012
Ingezonden door Ingrid en Peter

De kippen hebben het naar hun zin! Een kip gaat al zelfstandig het weiland in en voelt zich dan erg 'stoer'. Waarschijnlijk gaan de andere dit nog wel nadoen.

Wij zijn erg blij met ze!


Vijf "gelukzakken"

21 juli 2012
Ingezonden door Carla

Ik ben al 23 jaar vegetariër en doe al jaren vrijwilligerswerk met dieren. Nu we eindelijk ons huis en grote tuin hadden wou ik heel graag kippetjes. En natuurlijk niet van de winkel maar van zo een verschrikkelijke batterij.

Via een ander gezin bij de dierenopvang kreeg ik jullie website door. Ik heb direct contact opgenomen met Anita uit Lanaken. Ik kreeg meteen een krop in de keel bij het zien van deze arme dieren! Maar aan de andere kant ook blij dat ik 5 gelukzakken een super thuis zou geven!

En nu ben ik zeer trots dat ze het zo goed doen! In het begin moesten ze wat wennen maar beetje bij beetje kwamen de eerste pluimen en ook de gewenning van mijn stem en aanwezigheid!
Nu stormen ze hun hok uit als ze me horen, want de kippetjes weten dat er altijd iets lekkers aan komt. Ik verwen ze veel. Ik kook en koop extra voor hun. Spaghetti, sla, aardappelen ... ja, zelfs wortelen kook ik eerst voor ik het geef. Rotverwend dus :-)
Maar ze verdienen het! Ik ben heel blij met hun en zij denk ik ook met mij!


Katrien en Clarabella

8 juli 2012
Ingezonden door Esther en Madelaine

Het gaat goed met Katrien en Clarabella. Vooral onze jongste zoon kan niet van Clarabella
(die manke en zeer brutale kip...) afblijven. Ze laat zich heerlijk aaien.

 


Hulp in de huishouding

5 juli 2012
Ingezonden door Angelique

Inmiddels doen de kippen bij ons in huis de was!

Haha ...

Het gaat goed met Nouska en Frija!

 

Weer 23 kippendames gered

3 juli 2012
Ingezonden door familie Gerbrandy

Afgelopen 16 mei zijn er bij ons 23 kippen komen wonen, gered van het slachthuis.
De eerste nacht hebben de dames overnacht in de paardentrailer, voorzien van voer, water en stro. De volgende dag de vrijheid tegemoet, kennismaken met de andere kippen en het erf verkennen, en meerdere kippenhokken tot hun beschikking. Ze lopen los en kunnen schuilen in struiken en onder bomen. Elke dag weer een stapje verder.

Helaas zijn er drie kippen overleden. Eén kip is ten prooi gevallen aan een grote kraai, en twee kippen overleden in hun slaap. Met de andere kippen gaat het steeds beter en de veertjes beginnen weer aan te groeien.

Wij genieten elke dag van de gevleugelde dames. Zelf weer meer bewust van wat ik eet. Als ik vlees koop zeker geen euro-knallers. Champignons/paddenstoelen en groenten smaken ook prima.

Verder een pluim voor het werk wat jullie doen. Geweldig.
Het zou alleen niet nodig moeten zijn helaas.


   

 

 Valid XHTML 1.0 Transitional