Omdat ieder gered kippenleven er één is...

Red een legkip heeft als doel om zoveel mogelijk legkippen door middel van adoptie te redden van de slacht.

Het is de hartenwens van de in 2010 vrijgekochte legbatterijkip Isabel om zoveel mogelijk van haar zusters die in de industrie een ellendig leven lijden het bestaan te geven dat zij nu leidt. Dat zij net zoals Isabel echt kip mogen worden bij hun adoptanten. Isabel beschreef deze wens in een
» boek waarin zij haar verhaal vertelt over hoe zij en haar zuster Annabel eerst opgesloten zitten in een legbatterij totdat ze op een dag vrijgekocht worden en ontdekken hoe het is om als echte kippen te leven.

Wanneer de legkippen omdat ze minder eieren gaan leggen naar de slacht gaan om als soepkip te eindigen, bieden wij de boer voor hetzelfde bedrag dat hij anders krijgt voor de slacht een alternatief, en herplaatsen de kippen bij mensen die aan ons hebben aangegeven de kippen een goed leven te willen geven in hun tuin waar de kippen tot hun einde (een jaar tot enkele jaren) mogen rondscharrelen.

Kippen die nooit als kip hebben mogen leven omdat ze hun hele leven nog geen daglicht hebben gezien, die niet buiten konden scharrelen, die zich niet konden terugtrekken en die zich op draadgaas of massaal opgesloten in een schuur moesten zien te handhaven krijgen daardoor eindelijk de kans om te voelen hoe het is om als een echte kip te leven in vrijheid.


Opvangplekken

Op dit moment hebben we opvangplekken in Amsterdam, Dreischor, Heeze, Lanaken (België), Lelystad (tijdelijk geen kippen), Naarden (tijdelijk geen kippen), Ochten (tijdelijk geen kippen) en Twijzelerheide waar kippen ter adoptie opgehaald kunnen worden.

 

Adopteer een kip en red er zo één!

Als je voldoende ruimte in je tuin hebt, dan hopen wij dat je serieus wilt overwegen om een paar industrielegkippen van hun lot als soepkip te redden. Overweeg of jij ervoor wilt zorgen dat er in ieder geval een paar legkippen eindelijk als echte kippen mogen gaan leven. Het is prachtig om mee te maken hoe deze bange dieren, die werkelijk niets gewend zijn, zich ontwikkelen als ondernemende spontane kippen. Bovendien is het ook heel leerzaam voor kinderen, buren, familie, vrienden en kennissen. Heb je interesse voor adoptie? Kijk dan naar onze » plaatsingsvoorwaarden of je daaraan kunt en wilt voldoen.


Nieuw: de Red een Legkip Kippenkaartenset

Een bijzondere kaartenset met adoptiekippen van Red een Legkip in de hoofdrol. Zoals ex-kooikip Mies, die op één van de kaarten stilstaat bij de opkomende zon. En Ing, ook een ex-kooikip, die tegenwoordig met haar snavel in de modder wroet. Haan Marinus Napoleon is altijd een vrij man geweest, maar zonder hem is deze set niet compleet.

Eefje

“Legkippen zijn geen machines, maar wezens met gevoel”
Er was een tijd dat zij nooit hoefden te schuilen voor storm, regen of sneeuw. Zelfs zonnestralen werden door de muren van hun schuur geweerd, zij hadden immers kunstlicht. Hun dag was als alle andere dagen, seizoenen waren hen vreemd. Na het leggen van honderden eieren waren zij de uitputting nabij. Deze kippen zijn gered, hun zusters zijn vermoedelijk over de grenzen getransporteerd waarna zij werden geslacht. De mens lijkt in de war: want legkippen zijn geen machines, maar wezens met gevoel.

Wurk fan Durk
De set is vanaf 10 euro te koop via Wurk fan Durk. Per verkochte Kippenkaartenset gaat 2 euro naar Red een Legkip. Geïnteresseerd? Ga naar http://www.wurkfandurk.nl/producten/kippenkaartenset

 

Einde van de gekooide kip nog lang niet in zicht

Veel mensen denken dat er door het verbod op de legbatterij in 2012 geen kippen meer in kooien komen te zitten. Helaas is dit niet waar: onlangs is door de regering besloten dat het verbod op de verrijkte kooi pas in gaat in 2021 in plaats van, zoals binnen Europa is vastgesteld, in 2017. Het gaat om 30 bedrijven die in totaal 1,7 miljoen legkippen in deze kooien houden.

In de verrijkte kooi zijn een aantal voorzieningen aangebracht die belangrijk zijn voor het welzijn van de kip. Zo is er bijvoorbeeld een zitstokje, en een nestruimte in de kooi waar de kip haar ei kan leggen. Maar al deze voorzieningen zijn zó zuinig en zó armzalig uitgevoerd dat de kippen er nauwelijks gebruik van kunnen maken. Bovendien is er per kip nog steeds heel weinig ruimte beschikbaar. » Lees meer


Het verhaal van Eefje, een afgedankte biologische legkip

Dit is Eefje. Eefje is een legkip. Ze komt van een biologische boer vandaan. Natuurlijk had ze daar nog geen naam. Ze woonde daar 12 maanden samen met vele duizenden soortgenootjes en had er wel meer dan 300 eieren gelegd.

Eefje

Afgelopen zondag laat in de avond kreeg ze de schrik van haar leven. Ze zat daar net als andere avonden in de stal op stok te slapen. Totdat er mannen met lampjes om hun hoofd de stal in kwamen en met hun armen in het rond naar kippen begonnen te graaien. Eefje hoorde kippen luid gillen en zag hen fladderend hangen aan een poot in de handen van die mannen. Zij zag dat haar stalgenootjes ruw in kratten werden gepropt waarna de mannen opnieuw begonnen met graaien.
Ook bij Eefje kreeg een vanger een van haar poten te pakken en terwijl hij hard daaraan rukte deed dat ontzettend veel pijn. In blinde paniek vocht Eefje zich worstelend voor haar leven los. En al kraakten haar botten en deed alles pijn, toch lukte het haar en kon zij zich in een donker hoekje verstoppen. Eefje hield zich die hele lange nacht stil. Ze zag kippen doodgaan, hoorde urenlang de paniek en het gekrijs van haar soortgenootjes. Totdat eindelijk de stal leeg was, de mannen weggingen en de staldeur gesloten werd. Eefje hoorde een vrachtwagen starten en vertrekken.
De volgende morgen opende de boer de staldeur en kwamen ingehuurde Poolse werknemers de stal schoonmaken. De tientallen dode kippen die op de grond in de schuur lagen werden in tonnen gegooid voor de destructie. Acht kippen die ontsnapt waren aan de vangers, werden alsnog luidkeels gillend aan een poot gevangen. Ze werden in een kippenkrat gestopt, ook Eefje zat daarbij.
De kippen werden door een van ons opgehaald en naar onze opvang gebracht. Daar zagen we dat Eefje niet lopen kon. Ze lag alleen maar en kon niet op haar poten staan. Haar linkerpoot stond raar en aan de binnenkant van haar rechterpoot was haar lijfje blauw gekleurd van de bloeduitstortingen. Ze had zichtbaar veel pijn en kreeg daarom gelijk pijnstilling.

Eefje

Dinsdag ging ik met haar naar onze vogeldierenarts Rob van Dierenkliniek IJburglaan in Amsterdam. Hij maakte röntgenfoto’s van Eefjes poten. Eefjes linker dijbeenbot bleek gebroken en ook zaten er scheuren in haar heupbot. Eefje werd geopereerd. Met hulp van pinnen werd het gebroken dijbeenbot weer aan elkaar vastgemaakt. Het was een moeilijke en lange operatie, maar Eefje doorstond die goed.
Na een dag opname mocht ik haar weer ophalen. Over vier weken is hopelijk het bot weer goed aan elkaar geheeld en kunnen de pinnen eruit en kan Eefje gaan revalideren. Ondertussen krijgt ze pijnstilling en antibiotica en een goede verzorging in de ziekenboeg. Al met al heeft Eefje toch nog veel geluk gehad.
Dat hebben de meeste van haar stalgenootjes niet. Met heel veel angst, kneuzingen en gebroken poten of vleugels door het vangen zijn ze ruw in kratten gepropt en ingeladen in de vrachtwagen die richting het slachthuis naar België of Polen rijd. Soms meer dan 16 uur onderweg. En verwacht dan maar niet dat het einde dan voor de kippen in zicht is. Uren wachten in kratten in het slachthuis totdat het hun beurt is om weer opnieuw ruw aan de poten te worden gepakt en ondersteboven in haken opgehangen te worden. Gillen en fladderen van angst dat is wat deze kippen als laatste nog kunnen doen. En als ze hun hoofd opheffen waardoor ze het waterstroombad missen of het stroomvoltage niet goed is ingesteld worden ze ook nog eens levend geplukt. De dankbaarheid van mensen voor al die eieren die je als kip gelegd hebt kent geen grenzen ...
En of je nu een biologische kip bent, een Rondeel kip, een Beter Leven ster kip, een vrije uitloopkip, scharrelkip of een kooikip, het maakt allemaal geen donder uit. Na een jaar uitgebuit te zijn word je afgedankt als erger dan oud vuil en onderga je allemaal dezelfde behandeling. Aan ieder ei uit de industrie kleeft een behoorlijk portie dierenmishandeling. Toen mijn moeder jong was legde een legkip bij de boer 116 eieren in een jaar. En dat was al veel. Nu leggen ze meer dan 320 eieren in een jaar. Mensen hebben ze daarop doorgefokt. Als topsporters moeten ze presteren. Maar in plaats van een medaille, eer en roem voor die prestatie worden ze afgedankt, mishandeld en vermoord op gruwelijke wijze. Alleen maar omdat ze niet meer aan de top kunnen presteren. Oud zijn ze dan niet, ze zijn pas anderhalf jaar. Ze leggen ook nog eieren, alleen iets minder waardoor het gelijk al niet meer rendabel voor de boer is.
Onlangs trok gelukkig ook de Dierenbescherming aan de bel met haar kritische rapport over het vangen en transporteren van legkippen. Zeer terecht houdt de Dierenbescherming een pleidooi voor het stoppen van de lange afstanden van het vervoer van legkippen naar Polen. Uit hun rapport blijkt dat Rondeelkippen en de Biomeerwaarde kippen in Nederland geslacht worden en zij worden als goed voorbeeld neergezet. Maar helaas gaat dit alleen om de afstand naar het slachthuis, want deze kippen worden verder wel allemaal op dezelfde misdadige wijze gevangen, vervoerd en vermoord.
Het komt helaas nogal hilarisch op mij over dat de Dierenbescherming in haar rapport adviseert om medewerkers van vangploegen een dierenwelzijnscursus te laten volgen. Hilarisch omdat deze kippenvangers, die meestal uit de Oostbloklanden komen, zo weinig affiniteit met dieren hebben dat een dierenwelzijnscursus alleen maar weggegooid geld zal zijn. De Dierenbescherming stelt dat de pluimveesector ook hierin haar verantwoordelijkheid moet nemen en zelf een dierenwelzijnscursus verplicht moet stellen. Maar in deze sector is het juist doodgewoon om als pluimveehouder kippen aan een poot te pakken. Zelfs hun kinderen doen dat.
De Dierenbescherming wil dat dan een dierenwelzijnsopzichter er op toeziet dat het vangen rustig gebeurt en de kippen voorzichtig worden opgepakt en gedragen naar het krat en daarin voorzichtig rechtop in worden gezet. Het valt niet te ontkennen dat zo’n manier van vangen vele malen beter is voor de kip. Alleen duurt het dan wel tien keer langer en de vangers worden juist betaald om in zo snel mogelijke tijd zoveel mogelijk kippen te vangen. Het liefst in iedere hand vier of vijf kippen aan een poot tegelijk. Zolang er geen verbod van de overheid op deze pure dierenmishandeling komt slaat mijn inziens zo’n advies naar de sector zelf nergens op. Ook begrijp ik niets van het advies van de Dierenbescherming dat de NVWA meer toezicht op het vangen en laden van de legkippen zou moet houden. Notabene de NVWA die deze dierenmishandeling al tientallen jaren toestaat en dat heel normaal vindt.
Ik geloof niet in stapjes die nog altijd leiden tot dierenmishandeling en moord, maar alleen dan ietsje minder erg. Voor mij dan ook geen Beter Leven ster. Het is toch raar: waarom behandelen we onze kat en hond wel aardig en al die andere dieren niet? Wij zijn ook maar gewoon een van die vele diersoorten. Het zou ons sieren als wij mensen gewoon simpelweg eens ophouden met andere dieren minderwaardig en wreed te behandelen. Zo moeilijk is het niet om je verantwoording te nemen over wat je consumeert en alles te laten staan waar dierenleed aan kleeft. Er blijft dan nog ontzettend veel lekkers over.

 

NIEUW: RED EEN LEGKIP T-SHIRTS EN TASSEN

Ben jij ook zo trots op je geredde legkippen en maak je graag reclame voor Red een Legkip zodat we nog veel meer kippen kunnen redden? Dan is dit nu je kans: bestel een uniek Red een Legkip t-shirt of tas. De t-shirts zijn te koop in verschillende kleuren voor mannen, vrouwen en kinderen en te bestellen via internet bij www.happyvegan.spreadshirt.nl. Kunstenares Maria van Eldik ontwierp ze speciaal voor Red een Legkip en dit ontwerp is dan ook gelijk ons nieuwe logo waar we erg trots op zijn. De t-shirts zijn fairtrade gemaakt van biologisch katoen.

Daantje

 

Non profit

Wij werken enkel met vrijwilligers. Iedere donatie die wij krijgen wordt voor 100% besteed aan het vrijkopen van legkippen uit de kippenindustrie, het verzorgen en het laten bijkomen van de kippen op de tijdelijke opvangplekken en het medisch behandelen van zieke kippen.

Wil je ons steunen, dan kun je een gift overmaken op Triodos Bank NL32 TRIO 0254 7275 73
(BIC: TRIONL2U), ten name van Red een Legkip.
Iedere bijdrage, hoe klein ook, is welkom.

Justitie is er als de kippen bij

 

Dagboek van Daantje, een gered vleeskuiken. Deel 14

Het is tijd om te gaan. Ik til Daan voorzichtig op en zet hem in de grote kattenbench waar een dikke laag stro in ligt. De kattenmand bind ik met snelbinders goed stevig vast aan het rek voorop mijn fiets. Ik stap op en zo fietsen Daan en ik samen in een miezerige regen langs het water in Amsterdam. Het is een half uur fietsen. Ik zie Daan ondertussen nieuwsgierig kijken naar alles wat hem voorbij komt. Ik moet wel even slikken. Want vandaag verhuisd Daan. Het is maar voor proef, maar toch ...

Daantje

Lees verder...

 

Opening opvang voor geredde legkippen in Zeeland

Op vrijdag 2 oktober rond 14.00 uur arriveren de eerste geredde legkippen in de nieuwe opvang van Red een Legkip bij Helene Witter in Dreischor, provincie Zeeland. De kippen zijn vlak voor de slacht gered en zijn afkomstig uit kooihuisvesting. In de opvang Dreischor zullen de kippen verblijven zo lang als nodig is om aan te sterken, alvorens ze geadopteerd worden. Red een Legkip is erg blij met deze nieuwe opvang: er kwamen de afgelopen jaren regelmatig aanvragen voor adoptie vanuit zeeland, maar vaak was de grote afstand naar de dichtsbijzijnde opvang een bezwaar waardoor mensen afhaakten. Nu dit niet meer speelt hoopt Red een Legkip dat er veel kippen extra gered kunnen gaan worden. In Zeeland is immers ruimte genoeg voor kippen.

opening opvang Zeeland

In memoriam Winnie, een gered vleeskuiken

Winnie from PiepVandaag on Vimeo.

Herdenk Winnie: teken zijn petitie!
Gefokt om in zeer korte tijd een enorm gewicht te krijgen leed Winnie aan obesitas, net zoals alle meer dan 500 miljoen vleeskuikens die jaarlijks in Nederland geslacht worden. Zij en hun ouders hebben niet het geluk om aan hun lot te ontsnappen en moeten hun korte leventje doorbrengen in een ware hel. Daarom hebben PiepVandaag.nl en Comité Dierennoodhulp samen met Winnie een petitie opgezet. Want het leven van vleeskuikens in de pluimvee-industrie is vreselijk. Teken daarom de petitie ‘Winnie is het zat!‘ en laat vrienden, familie en kennissen de petitie ook ondertekenen. Want alleen wanneer we massaal in opstand komen tegen de erbarmelijke omstandigheden waaronder vleeskuikens worden opgefokt tot plofkip kan er iets gedaan worden aan het lot van Winnie’s soortgenoten. Ga direct naar de petitie.

 

Petitie: Winnie is het zat!

Gered plofkuiken Winnie start als ambassadeur van alle plofkippen een petitie.

Teken de petitie en pleit voor dierwaardig leven.

Teken de petitie

 

Dagboek van Winnie, een gered vleeskuiken, deel 15

Dit is het laatste dagboekdeel dat verschijnt over Winnie. Ik zou heel graag nog lang door willen schrijven over Winnie, maar dat kan niet. Winnie is er niet meer.

Winnie

Lees verder...

 

Interview met oprichtster Red een Legkip

Interview Mijn Geheim

Sandra (51) strijdt al sinds jaar en dag tegen dierenleed. Zo redt ze onder meer legkippen uit de bio-industrie door de dieren op te kopen en aan te bieden voor adoptie. Een interview met een bevlogen dierenactiviste! “Deze dieren kunnen niet voor zichzelf opkomen. Daarom doe ík het.”

Lees het hele interview (PDF)

 

‘Juultje en Jonathan’, een aangrijpend boek over konijnen

OmslagKonijn Juultje die met haar vriend Jonathan in dezelfde tuin leeft als de geredde legkippen Isabel en Annabel heeft nu net als kip Isabel eerder deed (zie boek 'Isabel en Annabel in de sneeuw') ook een boek geschreven. Kip Isabel hoopt van harte dat ook het boek van Juultje veel gelezen gaat worden en dat haar wens uitkomt.

In het rijk met foto’s geïllustreerde boek ‘Juultje en Jonathan’ (subtitel ‘Van een gekooid bestaan naar een vrij leven’) vertelt konijn Juultje haar aangrijpende en waargebeurde verhaal en dat van haar vriend Jonathan. Juultje werd geboren in de vleesindustrie, Jonathan in de huisdierenindustrie. Beiden hebben door hun gekooide bestaan zwaar te lijden gehad. Op een dag worden ze op het nippertje gered door een vrouw. In de tuin van de vrouw ontmoeten ze elkaar voor het eerst. Pas dan begint hun leven als konijn. Juultje heeft nog één grote wens: dat haar soortgenoten niet meer opgesloten worden en konijn mogen zijn. Het boek ‘Juultje en Jonathan’ is een initiatief van Comité Dierennoodhulp en is geschreven door oprichtster Sandra van de Werd. Quote Sandra "Met dit boek willen we mensen bewust maken van het ellendige bestaan van het merendeel van de konijnen in ons land in de hoop dat mensen gaan inzien dat het volstrekt onethisch is dat dieren op deze manier moeten leven."

Het boek Juultje en Jonathan ISBN/EAN 978-90-817215-0-9 (gebonden, met harde kaft, 48 pagina’s) is bestemd voor zowel kinderen als volwassenen. Een bijzonder, aangrijpend en educatief boek om kado te geven aan familie, vrienden en kennissen, als relatiegeschenk of in het kerstpakket.

Klik hier voor een klein kijkje in het boek

OmslagHoe te bestellen
Het boek kost € 9,95 exclusief verzendkosten. Door overmaking van € 13,75 (inclusief de verzendkosten binnen Nederland) op Triodos Bank NL40 TRIO 0254 7146 25 (BIC: TRIONL2U), ten name van Comité Dierennoodhulp, onder vermelding van 'boek Juultje en Jonathan' en het opsturen van de volledige adresgegevens per e-mail: dierennoodhulp@hotmail.com, krijg je het boek zo spoedig mogelijk thuisgestuurd. De opbrengst van het boek gaat geheel naar hulp aan dieren in nood.

Miljoenen konijnen die in Nederland een ellendig bestaan lijden
Het verhaal van Juultje en Jonathan staat helaas niet op zichzelf. In Nederland worden jaarlijks enkele miljoenen konijnen in draadgazen kooien gevangen gehouden voor de vleesindustrie. In het buitenland worden konijnen op dezelfde wijze gevangen gehouden voor hun vlees, vacht en angorawol. Ook in de huisdierenindustrie worden op soortgelijke dieronvriendelijke manier honderdduizenden konijnen per jaar gefokt. Het meest lijden de ouderdieren hieronder, omdat zij telkens weer voor jongen moeten zorgen. Van nature kan een konijn wel twaalf jaar of ouder worden. Maar het merendeel van deze huiskonijnen sterft vroegtijdig door eenzaamheid en slechte verzorging en wordt niet ouder dan vier jaar. Ook worden er in de huisdierenindustrie veel konijnen gefokt om levend of dood als voedseldier te dienen voor andere dieren die als huisdier gehouden worden. In Nederland en de rest van Europa lijden honderdduizenden konijnen voor dierproeven veel pijn in een eenzaam en gekooid bestaan.

 

Scharrelkippen gered van de slacht

Je zou het niet denken als je de foto's ziet, maar dit zijn toch echt scharrelkippen. Half april hebben we ze gered van de slacht.

We waren wel wat gewend door de geredde legbatterijkippen, maar zoveel kippen zo erg kaal bij elkaar hadden we nog nooit eerder gezien. Sommige kippen hadden nog maar een paar veertjes en verder enkel kale pennen.

Door het ruwe vangen en het transport richting slachthuis zijn er van de 64 kippen die we bij het slachthuis gered hebben er drie blijvend kreupel en gingen er twee andere kippen ondanks de goede zorgen dood. » Lees meer


Red een Legkip in België

Met een grote banner van Red een Legkip achterop zijn vrachtwagen rijdt aardappelboer Jean-Louis door België om zijn aardappelen te verkopen. Zo verspreidt hij de droom van miljoenen legkippen. Hopelijk brengt deze banner veel mensen op het idee om een kijkje te nemen op onze website en kunnen er hierdoor veel legkippen worden gered van de slacht. De mensen in België hoeven niet naar Nederland te reizen als ze een kip een goed leven willen geven, want ook in België hebben wij een opvangplek voor geredde legkippen. Wil jij ons helpen door ook met een banner op je vrachtwagen te rijden, neem dan contact met ons op.


Ambassaseur Charlotte Mutsaers

Charlotte Mutsaers, schrijfster en kunstenares, is ambassadeur van Red een legkip. Zij draagt alle dieren en dus ook kippen een warm hart toe.

Als ambassadeur roept Charlotte daarom iedereen op om mee te helpen de wens van Isabel in vervulling te doen gaan. Zodat zoveel mogelijk legkippen gered worden van de slacht en eindelijk als kip mogen gaan leven.

 

   

 

 Valid XHTML 1.0 Transitional